يافت. اين دستورها استقلال تفكر و مشاهده را نشان ميدهند. همچنين، از آنها پيداست كه موٴلف در برابر درازگويي و موهومات معاصرانش بيتحمل بوده است؛ هرچند خود درگير بسياري مطالب پوچ شده است.
يكي از معروفترين آثارش رسالهاي است خطاب به پزشكان جنوا و پيزا دربارهٴ طاعون سال 1348 در جنوا. اين بايد يكي از نخستين رسالهها در مورد طاعون باشد، چون بهدرخواست دانشگاه و شهر پروجا در آغاز شيوع طاعوني نوشته شد، كه او خود يكي از نخستين قربانيان آن بود. اين رساله در چهارباب است: 1) علل بيماري؛ 2) اصول حفاظتي در برابر آن؛ 3) معالجهٴ كساني كه مبتلا شدهاند؛ 4) 17 مسئله مربوط به طاعون براي بحث دانشجويان. جنتيله ميگويد طاعون بهوسيلهٴ كشتيهاي بازرگاني از شامات به ايتاليا آورده شد؛ نخست در جنوا، سپس در پروجا، و پس از آن در بسياري نقاط ديگر، حتي در نقاط جنوبي همچون ناپل مشاهده گرديد. ذكر دقيق علل پيدايش بيماري، شامل عوامل نجومي، آلودگي هوا بر اثر عفونت، باز بودن چاهها و حفرههاي قديمي، بوهاي بدي كه از درياچهها و بركهها بر ميخيزد و آلودگيهاست (او واژهٴ semina را براي عوامل بيماريزا و reliquiae را براي اثري كه بيماري بر جاي ميگذارد بهكار برده است). مرگ بر اثر سم بدبويي عارض ميشود كه در اطراف قلب و ريهها جمع ميشود. او راهنماييهاي مشروحي دربارهٴ خوراك، نوشيدني، دارو، خون گرفتن، وغرغره در دورهٴ شيوع بيماري ارائه كرده است.
هنگامي كه چينو دا پيستويا خود را براي اقامهٴ دعوي در تعيين اُبُـوّت آماده ميساخت به مورد نوزادان هفت ماهه برخورد و در صدد برآمد از بهترين نظريهٴ پزشكي عصر خود در اين باره آگاه شود و موضوع را به جنتيله نوشت. جنتيله در طي نامهٴ مفصلي به بررسي عقايد مختلف در اين زمينه پرداخت، از قبيل بقراط، ارسطو، ابنسينا، غزالي، پييتروي آبانويي، و ديگران. او اين سه مورد را بررسي ميكند: 1) چرا دوران آبستني متفاوت است؟ 2) حدود آن چهقدر است (هفت تا ده ماه، ولي ارسطو از يك مولود يازدهماهه و ابن سينا از يك مولود چهارده ماهه نام ميبرند)؛ جنين در طي ماههاي آخر قبل از ولادت در معرض تأثير سيارات مختلف قرار دارد؛ 3) آيا اين دورهها ثابت است يا متغير؟ آيا ميتوان كسري ماهها را يك ماه تمام به حساب آورد؟ كارشناسان پزشكي بايد مشروعيت نوزاد را با مقايسهٴ قيافه مادر و كودك تعيين كنند. برخي از اين موضوعات ضعفهاي ذهني جنتيله را نشان ميدهد، ولي اين مسئله چنان بود كه به زيادهرويهاي فكري منجر ميشد.
بحثهاي او راجع به افسونگري، بختك و اجنه از همين قبيل است. هرچند او در مورد بختك تنها از جنبهٴ پزشكي بحث كرده و بسياري از آنچه در مورد معالجهٴ از راه افسونگري